Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2020
Έλσα Σκεντέρι Χριστίνα Καντά Λίτσα Γκαραβέλη - ppt κατέβασμα
Έλσα Σκεντέρι Χριστίνα Καντά Λίτσα Γκαραβέλη - ppt κατέβασμα: O OΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ VOLLEY Η πετοσφαίριση (αγγλικά: volleyball) είναι ένα ομαδικό ολυμπιακό άθλημα, το οποίο παίζεται από ανδρικές και γυναικείες ομάδες των έξι παικτών.
ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙΣ ΕΝΑ ΑΘΛΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ. - ppt κατέβασμα
ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙΣ ΕΝΑ ΑΘΛΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ. - ppt κατέβασμα: ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙΣ ΕΝΑ ΑΘΛΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ
ΜΠΑΣΚΕΤ: ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΩ - ppt κατέβασμα
ΜΠΑΣΚΕΤ: ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΩ - ppt κατέβασμα: ΓΥΜΝΑΖΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΝΩ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ Κ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΜΟΥ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ! ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΛΟΤΕ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΛΥΠΗΣ ΚΙ ΑΛΛΟΤΕ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΧΑΡΑΣ! ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΜΟΥ
Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2016
Παρασκευή 25 Απριλίου 2014
Τα μυστικά των αρχαίων αγωνισμάτων
Και όμως ακόμη κι εδώ οι πρόγονοί μας έκρυψαν ευφυέστατα τα μυστικά τους. Τα διάφορα αγωνίσματα είναι αποτυπώσεις του Σύμπαντος Κόσμου, της συμπεριφοράς του, της κίνησής του, της μορφής του, του τρόπου, των νόμων και κανόνων, αλλά και των υπεροντοτήτων που κινούνται μέσα σε αυτόν.
Η ρίψη σφαίρας (σφαιροβολία), μας δείχνει από μόνη της ένα αντικείμενο που μοιάζει με το σφαιρικό σχήμα των πλανητών. Δεν είναι τρίγωνο, δεν είναι παραλληλόγραμμο σχήμα, αλλά σφαιρικό, όπως οι πλανήτες που «αιωρούνται» στο κενό του διαστήματος..
Η τροχιά που διαγράφει η σφαίρα όταν την πετά ο αθλητής είναι καμπύλη, όπως οι τροχιές των ουρανίων σφαιρών. Εκεί επενεργεί «εξωτερική δύναμις» για την αρχική ώθηση και εδώ επενεργεί ο αγωνιζόμενος.
Η ρίψη δίσκου (δισκοβολία) , Δια της περιστροφής του δίσκου αποκτάται τεράστια φυγοκεντρική δύναμις, η οποία κινεί εξακοντίζοντας τον δίσκο σε μεγάλη απόσταση.
Η ρίψη ακοντίου και βέλους (ακοντισμός-τοξοβολία), αρχική ώθηση επιταχυνόμενη σε στόχο. Τι άλλο παρά απομίμηση αχτίνων λέιζερ που στοχεύουν σε σημείο ;
Άλμα (εις μήκος) , Μεταπήδησης από ένα σημείο σε άλλο. Η προσγείωση στο σκάμμα είναι συμβολική εγκατάσταση σε άλλον πλανήτη προσδιορισμένο από πριν (γι αυτό υπάρχουν συγκεκριμένες διαστάσεις, αποστάσεις και όρια. Οι αλτήρες του αθλητή που αφήνονται πίσω, παραπέμπουν την απομάκρυνση σύνδεσης από τον τόπο εκκίνησης.
Δρόμος, αναπτυσσόμενη ταχύτητα διαφυγής με συγκεκριμένο προορισμό.
Πυγμαχία, σύγκρουση αντιπάλων δυνάμεων με προστατευτικό περίβλημα θωράκιση μονοθέσιου σκάφους και του πύκτη με (χειρο-ιμάντες ).
Πάλη , άμεση εμπλοκή- επαφή με τον εχθρό, όπου υπερισχύει η τεχνική, η δύναμη πυρός, τα ανακλαστικά, η μέθοδος και ο τρόπος εξουδετέρωσης του αντιπάλου.
Αρματοδρομίες , με μηχανικές κατασκευές, όπου μετρά η δεξιότητα του ηνίοχου (πιλότου – χειριστού), η ταχύτητα, η τεχνική και η γνώση των δυνατοτήτων του σκάφους που κυβερνά.
Ας δούμε αναλυτικά τα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων.
Στάδιο , δρόμος ταχύτητας 1 στάδιο= 200 μέτρα =600 πόδια. Απόσταση βαλβίδων 192,28 μ.
Δρόμος, Δόλιχος, μακρύς δρόμος αντοχής 7-24 στάδια, συνήθως 20 στάδια. Από 3550- 3800 μ.
Δίαυλος , δρόμος ταχύτητας με διπλή διαδρομή του σταδίου 1299 πόδια, ο σημερινός των 400 μέτρων.
Οπλιτοδρομία , δρόμος με πλήρη εξάρτηση της χάλκινης πανοπλίας ενός οπλίτη με συνολικό βάρος οπλισμού 30 κιλά. Απόσταση 2-4 στάδια.
Πένταθλο (άλμα, δρόμος, ακόντιο, δίσκος, πάλη). Ο Αριστοτέλης ονομάζει τον νικητή αυτού του αθλήματος : «ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ»
Άλμα, τετράπλευρο σκάμμα 16 μέτρων με βατήρα. Την απόσταση την μετρούσαν με ξύλινο κοντάρι τον κανόνα. Οι αλτήρες που χρησιμοποιούσαν ήταν δισκοειδείς, ελλειψοειδείς, αμφίσφαιροι, αμφιβαρείς, από 1610 έως 2018 γραμμάρια.
Δίσκος (Ομηρικά -σόλος), δένανε τον δίσκο με ιμάντα, όπως σήμερα με την σφυροβολία. Είχε διάμετρο 0,17- 0,34 και βάρος 1250- 6600 γραμ. Οι επιδόσεις των αθλητών μετρούνταν με πασσάλους και καρφιά.
Ακόντιο , έχουμε δυο περιπτώσεις. Την εκηβόλο βολή σε μήκος και την στοχαστική ρίψη σε στόχο. Μια θηλιά από ιμάντα στο κάτω μέρος του ακοντίου το εκσφενδόνιζε πολύ μακριά.
Πυγμαχία , φορούσαν ιμάντες στα χέρια από δέρμα βοδιού, και ηττημένος ήταν όποιος παραδεχόταν την ήττα του, ή όταν έπεφτε αναίσθητος.
Παγκράτιο, συνδυασμός πυγμής και πάλης. Έχουμε το ορθοστάνδην και κάτω παγκράτιο.
Αρματοδρομίες, δίτροχο άρμα με 4 άλογα, σε 12 ιπποδρομιακούς γύρους. Κατέβαλλαν ιδιαίτερη προσπάθεια να κερδίσουν την εσωτερική τροχιά για να κερδίσουν απόσταση.
Ιππικά αγωνίσματα, ο κάθε ιππέας με το δικό του το άτι έτρεχε σε συναγωνισμό κάνοντας 6 φορές τον γύρο του ιππόδρομου.
Η χρυσή διατροφή των αρχαίων Ολυμπιονικών
Η σωματική και η διαιτητική αγωγή των αθλητών κατά την αρχαιότητα ανήκε αρχικά στη δικαιοδοσία του παιδοτρίβη. Με την ανάπτυξη όμως του αθλητισμού, δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην διαιτητική αγωγή των αθλητών, η οποία καθοριζόταν τώρα από τον προπονητή ανάλογα με το αγώνισμα, τον τρόπο προπόνησης και τις δυνατότητες του αθλητή.
Η σωστή δίαιτα θεωρούσαν ότι είναι σημαντική και απαραίτητη, καθώς συνέβαλλε στη βελτίωση του επιπέδου της φυσικής κατάστασης και ετοιμότητας του αθλητή, στην προστασία του από τις κακώσεις, στην ταχεία επούλωση των τραυμάτων του, στην αίσθηση αισιοδοξίας και στο υψηλό ηθικό του.
Κατά το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. η κατανάλωση ωμού κρέατος ήταν ένα από τα «διατροφικά μυστικά», που χρησιμοποιούσαν οι αθλητές για να επιτύχουν βελτίωση της απόδοσής τους στους Ολυμπιακούς αγώνες.
Μετά από έρευνα και μελέτη, παρουσιάζονται εδώ δύο υποδείγματα δίαιτας που πιθανόν να ακολουθούσαν οι αρχαίοι αθλητές, δρομείς και παλαιστές, και ιδιαίτερα εκείνοι που δοξάστηκαν ως Ολυμπιονίκες.
Η δίαιτα του δρομέα μικρής απόστασης
Πρωινό
·
Αφέψημα από αρωματικά
βότανα, όπως τσάι του βουνού (αποτοξινωτικό, τονωτικό), ή υπερικό
(αντικαταθλιπτικό, τονωτικό), ή ένα ποτήρι υδρόμελι*
·
Γάλα (κατσικίσιο), 1
ποτήρι
·
Σύκα φρέσκα, 3-4 (ή 1-2
φρούτα της εποχής)
·
Ελιές, 4-5
·
Παξιμάδια κριθαρένια
(δίπυρος), 2 μέτρια
·
Μέλι, 3 κουταλιές
Γεύμα
·
Πουρές από ρεβίθια, ή
πλιγούρι με γάλα και λίγο τυρί – 1 μερίδα
·
Σαλάτα με μαρούλι,
αγγούρι, σέλινο, σταφίδες, ρόδι, τυρί (κατσικίσιο) χονδροξυσμένο, 2 κουταλιές
ελαιόλαδο, ξίδι, αλάτι, πιπέρι – 1 μερίδα
·
Ψωμί κριθαρένιο (μάζα),
2-3 φέτες
·
Μήλο, 1 (ή 1 φρούτο
εποχής)
Ενδιάμεσα
·
Σταφύλι, ένα μικρό τσαμπί
(ή 1 φρούτο εποχής)
·
Γιαούρτι ή γάλα
(κατσικίσιο), 1-2 ποτήρια
·
Ψωμί μαύρο, 1 φέτα
·
Μέλι, 2 κουταλιές
Δείπνο
·
Χοιρινή μπριζόλα ψητή στη
σχάρα, 1 μετρίου μεγέθους ή ψάρι, 1 μετρίου μεγέθους, ψητός το σχάρα (ή στο
φούρνο με χορταρικά τυλιγμένο σε κληματόφυλλα)
·
Σαλάτα, 1 πιάτο, με
λάχανο, φρέσκο κρεμμυδάκι, λίγο σκόρδο, άνηθο, 6-7 βολβούς, με 2 κουταλιές
ελαιόλαδο, ξίδι, σουσάμι και ελάχιστο μέλι
·
Ψωμί σταρένιο, 2-3 φέτες
·
Σύκα, 2 (ή 1 φρούτο
εποχής)
·
Κρασί νερωμένο (κράμα), 1
ποτήρι
Προ του ύπνου
·
Γάλα (κατσικίσιο), 1
ποτήρι
·
Μέλι, 2 κουταλιές
·
Καρύδια, 3-4
Η διατροφή του παλαιστή
Πρωινό
·
Κυκεώνα** με κριθάλευρο,
λίγο τριμμένο τυρί, λίγο κρασί ή γάλα, λίγο μέλι, 1 ποτήρι
·
Παξιμάδια κριθαρένια
(δίπυρος), 2 μέτρια
·
Ελιές, 4-5
·
Γάλα (κατσικίσιο ή από
γίδα), 2 ποτήρια
·
Μέλι, 3-4 κουταλιές
·
Καρύδια, 3-4
·
Σύκα, 3-4
Γεύμα
·
Κρέας (από κατσίκι, ή
ψάρι, ή κοτόπουλο, ή λαγό), ψητό στη σχάρα (οπτό), ή «πνικτό» (κρέας
μαγειρεμένο σε καλοκλεισμένο δοχείο ή γάστρα), 1 μερίδα
·
Πουρές από μπιζέλια
(πίσινον έτνος), 1
·
Σαλάτα χόρτα, ήμερα
ραδίκια, με 2 κουταλιές ελαιόλαδο, 1 πιάτο
·
Τυρί κατσικίσιο ψημένο
στη σχάρα, 1 κομμάτι
·
Ψωμί κριθαρένιο, 3 φέτες
·
Μήλο, 1 (ή 1 φρούτο
εποχής)
Ενδιάμεσα
·
Σύκα ή δαμάσκηνα (ήλα),
φρέσκα ή ξερά 2-3
·
Γάλα κατσικίσιο, 1-2
ποτήρια
·
Ψωμί μαύρο, 1 φέτα
·
Μέλι, 3-4 κουταλιές
·
Αμύγδαλα, 5
Δείπνο
·
Ψάρι, σαρδέλες φρέσκιες
(αφύες) ,ψητές στη σχάρα, ή κοτόπουλο ψητό, 1 μερίδα
·
Πλιγούρι με γάλα και λίγο
τυρί (κατσικίσιο), 1 πιάτο
·
Σαλάτα με λάχανο, σέλινο,
δυόσμο, φρέσκο κρεμμυδάκι, ραπανάκι, ρόιδι και 2 κουταλιές ελαιόλαδο, ξίδι,
λίγο κόκκινο κρασί και ελάχιστο μέλι, 1 πιάτο
·
Ψωμί κριθαρένιο (μάζα),
2-3 φέτες
·
Σύκα, 3 (ή 1-2 φρούτα
εποχής)
·
Κρασί κόκκινο νερωμένο
(κράμα), 1-2 ποτήρια
Προ του ύπνου
·
Γιαούρτι ή γάλα
(κατσικίσιο), 1 ποτήρι
·
Μέλι, 3-4 κουταλιές
·
Αμύγδαλα, 5 (ψημένα)»
*μέλι αναμεμειγμένο με νερό
**ήταν κάτι ανάμεσα σε στερεά τροφή και σε πολτό. Υπήρχε σε διάφορες μορφές ανάλογα με το υλικό που αναμείγνυαν (κριθάρι με νερό και αρωματικά, κριθάλευρο με νερό, κρασί ή γάλα κτλ).
Από το βιβλίο της Λένας Τερκεσίδου
Η χρυσή διατροφή των αρχαίων Ολυμπιονικών,
Εκδόσεις Καστανιώτη, 2003 Αθήνα
ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΕΞΙΑ
Όταν είμαστε άρρωστοί κάνει να γυμναζόμαστε;
Με οπλοστάσιο το ανοσοποιητικό σύστημα, παλεύει για να καταπολεμήσει αυτήν την κατάσταση. Η άσκηση σε αύτη τη φάση θα επιφέρει περισσότερη καταπόνηση, στον ήδη κουρασμένο οργανισμό. Αυτό επηρεάζει αρνητικά την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την αρρώστια.
Το αποτέλεσμα θα είναι να νιώθουμε πιο άρρωστοι και να καθυστερήσουμε την ανάρρωση μας. Οπότε, ΜΗΝ γυμνάζεστε όταν έχετε γρίπη. Επικεντρωθείτε σε τακτικές που θα βάλουν τον οργανισμό σας σε συνθήκες ανάρρωσης, όπως καλή διατροφή και καλή ενυδάτωση. Όταν τα συμπτώματα υποχωρήσουν, μπορείτε να ξαναρχίσετε σιγά. Τουλάχιστον για τις πρώτες 10 μέρες μη σπρώξετε τον εαυτό σας στα παλιά σας επίπεδα. Ταυτόχρονα, “ακούτε” το σώμα σας και προσέχετε τα σημάδια που σας δίνει.
Ο μέτριος βήχας και η μύτη που τρέχει, χωρίς τη συνοδεία πυρετού, σημαίνει πως έχετε μάλλον κρυολογήσει. Σ’ αυτήν την περίπτωση, η άσκηση δεν είναι απαραίτητα απαγορευτική. Όμως είναι σημαντικό να αναλύετε τα σημάδια που σας δίνει το σώμα σας. Αν, για παράδειγμα, έχετε δοκιμάσει μια ελαφριά προπόνηση και αρχίσατε να νιώθετε χάλια, να έχετε πονοκέφαλο, να νιώθετε καταβεβλημένοι, τότε σημαίνει πως μάλλον έχετε κρίνει λάθος την αρρώστια σας και πρέπει να ξεκουραστείτε μέχρι να νιώσετε καλύτερα.
Σάββατο 24 Αυγούστου 2013
ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση λιποθυμίας, λιποθυμικού ή συγκοπτικού επεισοδίου; Πρώτες βοήθειες
Λιποθυμία ή συγκοπή ή συγκοπτικό επεισόδιο καλείται η μειωμένη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο με συνέπεια τη μειωμένη οξυγόνωση του εγκεφάλου, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια συνείδησης.
Είναι αρκετά συχνή καθώς περίπου 1 στους 3 ανθρώπους θα υποστούν κάποια στιγμή στη ζωή τους ένα λιποθυμικό επεισόδιο. Δεν έχουν όμως όλα τα λιποθυμικά επεισόδια την ίδια βαρύτητα και η αιτιολογία τους ποικίλει από πολύ απλά και εύκολα αναστρέψιμα αίτια έως πολύ σοβαρή καρδιακή νόσο. Για το λόγο αυτό, αντιμετωπίστε την απώλεια αισθήσεων ως επείγουσα ιατρική κατάσταση έως την αποδρομή των σημείων και συμπτωμάτων, καθώς και τη διάγνωση της αιτίας πρόκλησης. Λιποθυμία μπορεί να συμβεί σε άτομα όλων των ηλικιών, όμως στα νεαρά άτομα είναι συνηθέστερα τα απλά, καλής πρόγνωσης αίτια, ενώ στους ηλικιωμένους συχνά το αίτιο είναι σοβαρό. Εξ’ ορισμού σοβαρή θεωρείται η λιποθυμία σε άτομα με ήδη γνωστή καρδιακή νόσο όπως καρδιακή ανεπάρκεια ή στεφανιαία νόσο.
Αιτίες λιποθυμίας είναι: υπογλυκαιμία, αφυδάτωση, τραυματισμός κεφαλής, καρδιολογικές παθήσεις, εγκυμοσύνη, έντονο ψυχικό στρες.
Αν νιώσετε λιποθυμική τάση:
Ξαπλώστε ή καθίστε. Προς μείωση των πιθανοτήτων επανάληψης του λιποθυμικού επεισοδίου, μη λάβετε πολύ σύντομα όρθια στάση.
Εάν βρίσκεστε σε καθιστή θέση, τοποθετείστε την κεφαλή μεταξύ των γονάτων.
Αν υπάρχει η δυνατότητα ελέγξτε αρτηριακή πίεση, ρυθμό ή σε περίπτωση γνωστού σακχαρώδη διαβήτη σάκχαρο αίματος (για τον αποκλεισμό υπογλυκαιμίας)
Επικοινωνήστε με το γιατρό σας.
Αν αντιμετωπίσετε λιποθυμικό επεισόδιο τρίτου προσώπου:
Πρέπει να γίνουν τα εξής:
-Διαπιστώστε ότι δεν υπάρχει απόφραξη αεροφόρων οδών από τη γλώσσα που δεν είναι γυρισμένη προς τα πίσω και ότι δεν υπάρχει τροφή ή εμέσματα στο στόμα.
-Βεβαιωθείτε ότι ο ασθενής αναπνέει και έχει σφυγμούς. Αν όχι τηλεφωνήστε άμεσα στο ΕΚΑΒ (166), δώστε τα στοιχεία σας, την περιοχή που βρίσκεστε και την κατάσταση που αντιμετωπίζετε (π.χ.ένας άνδρας που δεν έχει σφυγμούς και δεν αναπνέει). Στη συνέχεια ζητείστε βοήθεια από τους παρευρισκόμενους και ξεκινήστε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (μαλάξεις στην καρδιά και τεχνητή αναπνοή) μέχρι να φτάσει βοήθεια.
-Αν ο ασθενής δεν έχει τις αισθήσεις του αλλά αναπνέει και έχει σφύξεις, τον ξαπλώνουμε στο ένα πλευρό (πλάγια) και τον έχουμε υπό παρακολούθηση μέχρι να φτάσει βοήθεια.
-Ξαπλώστε το άτομο σε οριζόντια θέση με τα πόδια ψηλά όσο το δυνατόν περισσότερο, όταν αυτό δεν έχει χάσει τις αισθήσεις του.
-Χαλαρώστε τα ρούχα, γραβάτες, ζώνες, που μπορούν να εμποδίζουν τη φυσιολογική αναπνοή.
-Εάν υπάρχει και έμετος, γυρίστε το άτομο στο πλευρό για την πρόληψη του πνιγμού.
-Κρατήστε το άτομο ξαπλωμένο για τουλάχιστον 10 – 15 λεπτά, κατά προτίμηση σε ένα δροσερό και ήσυχο χώρο. Εάν δεν είναι δυνατό, βάλτε το άτομο να καθίσει σκυμμένο, με το κεφάλι ανάμεσα στα πόδια.
-Σε ενδεχόμενο τραυματισμού στο κεφάλι και πρόκληση λιποθυμικού επεισοδίου , κάνουμε τα παραπάνω με τη σειρά προτεραιότητας που αναφέραμε, τοποθετούμε ένα μαλακό αυχενικό κολάρο, το οποίο είναι απαραίτητο εξάρτημα για το φαρμακείο μας και καλούμε ασθενοφόρο ή ιατρική βοήθεια άμεσα.
-Άτομο το οποίο για οποιονδήποτε λόγο έχασε τις αισθήσεις του έστω και για λίγο πρέπει άμεσα να εξεταστεί από γιατρό για να διερευνηθούν τα αίτια αυτού του επεισοδίου απώλειας συνείδησης.
ΠΡΟΣΟΧΗ
Πρέπει να αποφεύγονται τα εξής:
-Μη μετακινείτε ανεύθυνα το άτομο που έχει υποστεί λιποθυμικό επεισόδιο και πιθανότατα έχει τραυματιστεί από την πτώση. Αν υποπτεύεστε τραυματισμό από την πτώση, ζητείστε ιατρική βοήθεια.
-Μη σκεπάζετε με κουβέρτες, ρούχα, γιατί η ζέστη προκαλεί αγγειοδιαστολή με αποτέλεσμα τη μειωμένη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο.
-Αποφύγετε τη χορήγηση τροφής, καφέ και αλκοόλ ή άλλων υγρών σε άτομο με μειωμένο επίπεδο συνείδησης γιατί σε ενδεχόμενη επανάληψη του λιποθυμικού επεισοδίου μπορεί να προκληθεί εμετός με εισρόφηση και πνιγμονή.
Πότε να Επικοινωνήσετε οπωσδήποτε με γιατρό
Καλέστε το 166 εάν το άτομο που λιποθύμησε:
• Έπεσε από ύψος, ιδιαίτερα εάν τραυματίστηκε ή αιμορραγεί
• Δεν συνέρχεται γρήγορα (μέσα σε μερικά λεπτά)
• Είναι έγκυος
• Είναι άνω των 50 ετών
• Έχει διαβήτη (ελέγξτε για ιατρικές ταυτότητες)
• Αισθάνεται πόνο, πίεση ή δυσφορία στο θώρακα
• Έχει δυνατό ή ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό
• Έχει απώλεια ομιλίας, οπτικές διαταραχές ή αδυναμία να κινήσει ένα ή περισσότερα άκρα
• Έχει συσπάσεις, τραυματισμό της γλώσσας ή απώλεια ελέγχου της κύστης ή του εντέρου
Ακόμα και εάν δεν πρόκειται για επείγουσα κατάσταση, το άτομο θα πρέπει να δει έναν γιατρό εάν δεν έχει λιποθυμήσει ξανά στο παρελθόν, εάν λιποθυμά συχνά ή εάν έχει νέα συμπτώματα που σχετίζονται με τη λιποθυμία.
Τρίτη 20 Αυγούστου 2013
ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΤΖΟΓΚΙΝΓΚ
Μισή ώρα τζόγκινγκ είναι εξαιρετικά ωφέλιμη για τη σωματική και την ψυχική μας υγεία. Δείτε ακριβώς πώς επιδρά το τρέξιμο στον οργανισμό μας.
Στo πρώτo λεπτό
Αισθάνεστε ικανοί να κινήσετε βουνά; Όταν ασκούμαστε οι μύες χρησιμοποιούν τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP), ένα οξύ που παράγεται στο σώμα μετά τη λήψη της τροφής. Επομένως όλη αυτή η ενέργεια που έχουμε οφείλεται στη μετατροπή της ΑTP σε ένα άλλο συστατικό, τη διφωσφορική αδενοσίνη (ADP).
Τα πρώτα 90''
Προκειμένου να απελευθερώσουν περισσότερη ATP, τα κύτταρα διασπούν το γλυκογόνο, ένα είδος καυσίμου που αποθηκεύεται στους μυς. Επίσης, τα κύτταρα απομακρύνουν τη γλυκόζη από το αίμα (γι' αυτό και η άσκηση θεωρείται ιδανική για τη βελτίωση των τιμών του σακχάρου).
Το σώμα καταναλώνει περισσότερη γλυκόζη και οι μύες απελευθερώνουν λακτικό οξύ. Η διαδικασία προκαλεί το γνώριμο αίσθημα καψίματος στους μυς, το οποίο στέλνει στον εγκέφαλο το μήνυμα πως το σώμα είναι σε κατάσταση εγρήγορσης.
Στα επόμενα λεπτά
Η καρδιά σας αρχίζει να χτυπά γρήγορα και να οδηγεί το αίμα κατευθείαν στους μυς.
Για να κάνετε καλύτερη χρήση γλυκόζης, οι μύες σας χρειάζονται την εισροή οξυγόνου. Γι' αυτό και οι ανάσες σας γίνονται πιο γρήγορες.
Καθώς τρέχετε, ο γλουτιαίος μυς, τα πόδια και ο κορμός σάς βοηθούν να παραμείνετε ευθυτενείς, να ελέγχετε το βάδισμά σας και να έχετε μεγαλύτερο διασκελισμό.
Αρχίζετε να καίτε θερμίδες (οι δρομείς καταναλώνουν γύρω στις 100 για κάθε 1.600 μέτρα), μαζί με εκείνες που έχουν αποθηκευτεί στο σώμα ως λίπος.
Όλη αυτή η ενεργοποίηση του γλυκογόνου και του οξυγόνου αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος. Το κυκλοφορικό σύστημα αντιδρά στέλνοντας το αίμα προς την επιφάνεια του δέρματος, δίνοντάς σας ένα υγιές χρώμα στα μάγουλα. Οι ιδρωτοποιοί αδένες αρχίζουν να απελευθερώνουν υγρασία για να σας προφυλάξουν από την υπερθέρμανση.
Μέσα σε 10'
Αν έχετε καλή φυσική κατάσταση, τα αποθέματα της ATP στους μυς επαρκούν, οπότε το σώμα σας είναι σε θέση να μεταφέρει οξυγόνο και γλυκόζη με αποτέλεσμα να καίτε συνεχώς λίπος.
Αν δεν είστε γυμνασμένοι, το σώμα σας δεν μπορεί να ακολουθήσει τους γρήγορους ρυθμούς της διαδικασίας, με αποτέλεσμα κάθε λεπτό να σας φαίνεται αιωνιότητα.
Μετά από 30'
Καθώς χαλαρώνετε και αρχίζετε να βαδίζετε, ο ρυθμός της αναπνοής επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα. Αισθάνεστε γεμάτοι ενέργεια, ενώ η ψυχολογία σας βελτιώνεται. Ο εγκέφαλός σας απελευθερώνει τη χημική ουσία ντοπαμίνη, η οποία θεωρείται η ορμόνη της ευτυχίας.
Πιθανότατα να μη θέλετε να μασήσετε κάτι γλυκό, αν όμως σας έρθει η όρεξη για σοκολάτα, μην αντισταθείτε στον πειρασμό. Με την άσκηση δημιουργείται αρκετός χώρος στην αποθήκη του γλυκογόνου, οπότε οι επιπλέον θερμίδες δεν πρόκειται να μετατραπούν σε λίπος.
Πηγη: www.fitnesspulse.gr
Τρίτη 2 Απριλίου 2013
Κοιλιακοί
Περισσότερα
Διαλειμματική Άσκηση
Διαλειμματική Άσκηση: Ένα πρόγραμμα που θα σας απογειώσει!
Θα χρειαστείτε μόλις 25-30 λεπτά
για να το εκτελέσετε, με απολογισμό στο κάψιμο θερμίδων μέχρι και 450
περίπου. Αν προσπαθήσετε να κάψετε τόσες θερμίδες με αερόβια άσκηση
σταθερού τέμπο, θα χρειαστείτε 40-45 λεπτά. Μιλάμε λοιπόν για μεγάλη απώλεια χρόνου,
που σίγουρα δε περισσεύει σε κανέναν με τους τρελούς ρυθμούς που τρέχει
η ζωή σήμερα, αλλά ταυτόχρονα δε παίρνετε τα τεράστια οφέλη (afterburn/μετάκαυση - βελτίωση μεταβολισμού, φυσική έκλυση αυξητικής ορμόνης) που συνοδεύουν την υψηλή ένταση της διαλειμματικής.
Πάμε λοιπόν στο πρόγραμμα που θα σας εκτινάξει!
- Αρχίζετε με ζέσταμα 5-10 λεπτών. Αν ο καιρός είναι ιδιαίτερα πολύ ψυχρός μπορείτε να αυξήσετε το χρόνο της προθέρμανσης σε 15-20 λεπτά.
- Κάντε προσεχτικές διατάσεις για 4-5 λεπτά.
- Βρείτε μια ευθεία 100-150 μέτρων και σπριντάρετε την. Μόλις τελειώνετε το κάθε σπριντ, γυρνάτε στην αρχική σας θέση ώστε να επαναλάβετε. Συνολικά προτείνουμε 6-8 σπριντ, αλλά στη περίπτωση που το δοκιμάζετε για πρώτη φορά 4-6 θα είναι μια χαρά. Ο χρόνος που θα διαρκεί το σπριντ, είναι προφανώς ανάλογος της απόστασης που θα επιλέξετε, αλλά φροντίστε να είναι μεταξύ 15-25 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος επιστροφής στην αρχική θέση, πρέπει να είναι περίπου 80-90 δευτερόλεπτα.
- Καλό θα ήταν να έχετε κάποιο παλμογράφο μαζί σας, ώστε να ελέγχετε τους καρδιακούς σας παλμούς. Στο τέλος κάθε σπριντ οι παλμοί είναι καλό να κυμαίνονται γύρω στους 170-180 (85-90 ΜΚΣ).
- Προσοχή στα 2-3 πρώτα σπριντ να είστε πιο συντηρητικοί, ώστε να αποφύγετε τυχόν τραυματισμούς.
- Αφού τελειώσετε, μπορείτε να κάνετε λίγο χαλαρό τρέξιμο για 5-10 λεπτά και αμέσως μετά καλές διατάσεις.
Είστε πλέον έτοιμοι! Μπορείτε να πάτε
σπίτι σας ξέροντας ότι έχετε κάνει το καλύτερο για την υγεία και τη
φυσική σας κατάσταση!!! Προσπαθήστε να αποφύγετε τα απλά σάκχαρα για τις επόμενες δύο ώρες, καθώς προκαλούν την παραγωγή σωματοστατίνης
που μπλοκάρει την αυξητική ορμόνη! Ακόμη καλύτερο είναι να αποφύγετε
τους υδατάνθρακες ολοκληρωτικά την πρώτη μισή ώρα και να καταναλώνετε
τροφές με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη. Μετά το δίωρο μπορείτε
να τρώτε κανονικά.
Υπενθυμίζουμε ότι η προπόνηση αυτή απευθύνεται σε ήδη γυμνασμένα άτομα και όχι σε ανθρώπους με μέτρια ή κακή φυσική κατάσταση. Επίσης μπορείτε να κάνετε ένα τέτοιο πρόγραμμα μέχρι και 2 φορές την εβδομάδα, καθώς λόγω των υψηλών του απαιτήσεων ο κίνδυνος τραυματισμού είναι μεγαλύτερος σε σχέση με τα συμβατικά προγράμματα!
Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013
Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012
Κουτί Α΄Βοηθειών στο Σπίτι (Φαρμακείο)
Το φαρμακείο στο σπίτι χρειάζεται για την αντιμετώπιση των πιο
συχνών καταστάσεων, που δεν απαιτούν ιατρική παρέμβαση ή για την παροχή
πρώτων βοηθειών μέχρις ότου εξασφαλισθεί εξειδικευμένη βοήθεια.
Σαφώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει όλους τους πιθανούς κίνδυνους για
την υγεία μας, πρέπει όμως να έχουμε τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε
τουλάχιστον τους πιο πιθανούς και συχνούς.
Το φαρμακείο πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμο από όλα τα μέλη της οικογένειας, όχι όμως από τα μικρά παιδιά και από άτομα με νοητικά προβλήματα.
Το φαρμακείο δεν πρέπει να είναι εκτεθειμένο απευθείας στην ηλιακή ακτινοβολία, προς αποφυγή ανάπτυξης υψηλών θερμοκρασιών εντός αυτού, ενώ θα πρέπει να αποφεύγεται και η πολλή υγρασία. Τα περισσότερα φάρμακα διατηρούνται σε συνθήκες δωματίου, δηλαδή σκιερό μέρος και 20 με 25 βαθμούς Κελσίου.
Τα υλικά και τα φάρμακα που περιέχει πρέπει να είναι τακτοποιημένα κατά τρόπο που να βρίσκουμε γρήγορα αυτό που αναζητούμε, ενώ αν κάποιος αλλάζει θέση είτε στο φαρμακείο, είτε στη σειρά των υλικών εντός αυτού, πρέπει να ενημερώνει τα υπόλοιπα μέλη. Επίσης πρέπει να γίνεται συχνός έλεγχος στις ημερομηνίες λήξης των φαρμάκων και αντικατάσταση των ληγμένων.
Αν κάποιο μέλος της οικογένειας πάσχει από χρόνιο νόσημα που απαιτεί τακτική λήψη κάποιου συγκεκριμένου φαρμάκου, τότε θα πρέπει να εξασφαλίζεται πάντα η επάρκεια του σκευάσματος. Σ΄ αυτήν την περίπτωση πρέπει να γίνεται σωστός προγραμματισμός αναπλήρωσης του φαρμάκου, έχοντας υπολογίσει και ότι η εξάντληση του φαρμάκου μπορεί να συμπέσει με ημέρες αργίας ή Σαββατοκύριακα.
Αν υπάρχουν μικρά παιδιά, έχουμε λάβει εκ των προτέρων οδηγίες από το γιατρό σχετικά με τις δόσεις των φαρμάκων.
Kαλό είναι να συζητήσουμε το θέμα του εξοπλισμού του οικιακού φαρμακείου με τον οικογενειακό μας ιατρό, γιατί είναι αυτός που ξέρει τις ιδιαιτερότητες της οικογένειας, όσον αφορά τα θέματα υγείας.
Το φαρμακείο πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμο από όλα τα μέλη της οικογένειας, όχι όμως από τα μικρά παιδιά και από άτομα με νοητικά προβλήματα.
Το φαρμακείο δεν πρέπει να είναι εκτεθειμένο απευθείας στην ηλιακή ακτινοβολία, προς αποφυγή ανάπτυξης υψηλών θερμοκρασιών εντός αυτού, ενώ θα πρέπει να αποφεύγεται και η πολλή υγρασία. Τα περισσότερα φάρμακα διατηρούνται σε συνθήκες δωματίου, δηλαδή σκιερό μέρος και 20 με 25 βαθμούς Κελσίου.
Τα υλικά και τα φάρμακα που περιέχει πρέπει να είναι τακτοποιημένα κατά τρόπο που να βρίσκουμε γρήγορα αυτό που αναζητούμε, ενώ αν κάποιος αλλάζει θέση είτε στο φαρμακείο, είτε στη σειρά των υλικών εντός αυτού, πρέπει να ενημερώνει τα υπόλοιπα μέλη. Επίσης πρέπει να γίνεται συχνός έλεγχος στις ημερομηνίες λήξης των φαρμάκων και αντικατάσταση των ληγμένων.
Αν κάποιο μέλος της οικογένειας πάσχει από χρόνιο νόσημα που απαιτεί τακτική λήψη κάποιου συγκεκριμένου φαρμάκου, τότε θα πρέπει να εξασφαλίζεται πάντα η επάρκεια του σκευάσματος. Σ΄ αυτήν την περίπτωση πρέπει να γίνεται σωστός προγραμματισμός αναπλήρωσης του φαρμάκου, έχοντας υπολογίσει και ότι η εξάντληση του φαρμάκου μπορεί να συμπέσει με ημέρες αργίας ή Σαββατοκύριακα.
Αν υπάρχουν μικρά παιδιά, έχουμε λάβει εκ των προτέρων οδηγίες από το γιατρό σχετικά με τις δόσεις των φαρμάκων.
Kαλό είναι να συζητήσουμε το θέμα του εξοπλισμού του οικιακού φαρμακείου με τον οικογενειακό μας ιατρό, γιατί είναι αυτός που ξέρει τις ιδιαιτερότητες της οικογένειας, όσον αφορά τα θέματα υγείας.
Προτεινόμενα φάρμακα
Προτεινόμενα φάρμακα λοιπόν για ένα οικιακό φαρμακείο είναι τα εξής:
Επίσης ένα οικιακό φαρμακείο πρέπει να περιλαμβάνει και υλικά αντιμετώπισης μικροτραυματισμών και εγκαυμάτων. Μια προτεινόμενη λίστα τέτοιων υλικών είναι η εξής:
- Αναλγητικά/ Αντιπυρετικά της κατηγορίας της παρακεταμόλης, όπου μπορούμε να λαμβάνουμε τρία έως τέσσερα την ημέρα.
- Αναλγητικά/ Αντιπυρετικά της κατηγορίας της ασπιρίνης ή αλλιώς μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, από τα οποία μπορούμε να λαμβάνουμε μόνο ένα ή το πολύ δύο το 24ώρο.
- Φάρμακα αντιόξινα για το στομάχι.
- Φάρμακα σπασμολυτικά, για αντιμετώπιση κολικών ή πόνων περιόδου.
- Φάρμακα αντιεμετικά και αντιδιαρροϊκά
- Διαλύματα αναπλήρωσης ηλεκτρολυτών.
- Αντισταμινικά φάρμακα για την αντιμετώπιση αλλεργιών.
Επίσης ένα οικιακό φαρμακείο πρέπει να περιλαμβάνει και υλικά αντιμετώπισης μικροτραυματισμών και εγκαυμάτων. Μια προτεινόμενη λίστα τέτοιων υλικών είναι η εξής:
- Καθαρό οινόπνευμα.
- Βάμμα ιωδιούχου ποβιδόνης.
- Οξυζενέ.
- Αλοιφή για εγκάυματα.
- Αποστειρωμένες γάζες.
- Αυτοκόλλητα επιθέματα τραυμάτων σε διαφορετικά μεγέθη.
- Ελαστικούς επιδέσμους.
Υπηρεσίες
Ορθή Χρήση Αντιβιοτικών
Είναι οι ενέργειες που γίνονται άμμεσα για την αρχική φροντίδα του αρρώστου ή τραυματία μέχρι να φτάσει σε νοσοκομείο. Περισσότερα...
Aeromedical Examiner
Οι λοιμώξεις στον άνθρωπο προκαλούνται από
ιούς και μικρόβια. Τα αντιβιοτικά δεν ασκούν
καμία απολύτως επίδραση στους ιούς. Είναι
αποτελεσματικά μόνο στις μικροβιακές λοιμώξεις.
Περισσότερα...
Πρώτες ΒοήθειεςΕίναι οι ενέργειες που γίνονται άμμεσα για την αρχική φροντίδα του αρρώστου ή τραυματία μέχρι να φτάσει σε νοσοκομείο. Περισσότερα...
Aeromedical Examiner
Σήμερα
τα ιατρικά πιστο-ποιητικά στην Ελλάδα, την Ευρώπη αλλά και σε άλλες
χώρες του κόσμου, εκδί-δονται βάσει των κανόνων του JAR-FCL 3 (Joint
Aviation Requirements -Flight Crew Licensing).
Υπεύθυνοι τόσο για την έκδοση , όσο και για την ανανέωση των ιατρικών πιστοποιητικών κατά JAR-FCL 3 είναι οι εξουσιοδο-τημένοι γιατροί αεροπορικής ιατρικής (AME) και τα ιατρικά κέντρα αεροπορικής ιατρικής (AMC).
Περισσότερα...
Υπεύθυνοι τόσο για την έκδοση , όσο και για την ανανέωση των ιατρικών πιστοποιητικών κατά JAR-FCL 3 είναι οι εξουσιοδο-τημένοι γιατροί αεροπορικής ιατρικής (AME) και τα ιατρικά κέντρα αεροπορικής ιατρικής (AMC).
Τελευταία Ενημέρωση:29 Μαρτίου 2012
ΔΗΓΜΑΤΑ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΕΡΠΕΤΩΝ
12.1 Δήγματα ζώων
Δήγμα είναι το δάγκωμα κάποιου ζώου το οποίο μπορεί να προκαλέσει ποικίλης σοβαρότητας προβλήματα υγείας στον παθόντα. Το δάγκωμα του ζώου μπορεί να προκαλέσει διαφόρου βαθμού τραυματισμό, από επιπόλαιο τραύμα δέρματος, μέχρι ακρωτηριασμό σκέλους ή και θάνατο. Γενικά τα τραύματα από δήγματα ζώων αντιμετωπίζονται όπως και τα υπόλοιπα τραύματα δέρματος. Αρχικά καθαρίζουμε πολύ καλά το τραύμα με φυσιολογικό ορό. Στη συνέχεια εφαρμόζουμε τοπική αντισηψία και τέλος αν χρειάζεται καλύπτουμε το τράυμα. Γενικά τα τραύματα από δήγματα ζώων είναι καλό, αν είναι δυνατόν, να μένουν ακάλυπτα για να αποφευχτεί η ανάπτυξη αναεροβίων μικροβίων. Για τον ίδιο λόγο τα τραύματα αυτά δε συρράπτονται. Τέλος χορηγούμε αντιβίωση και αντιτετανικό ορό αν δεν έχει προηγηθεί εμβολιασμός του ασθενούς. Χρήση αντιλυσσικού εμβολίου κάνουμε μετά από δάγκωμα από σκύλο, αν δεν ξέρουμε την κατάσταση υγείας του σκύλου που μας δάγκωσε. Επίσης κάνουμε χρήση αντιλυσσικού εμβολίου μετά από δάγκωμα από άγριο, δασόβιο σαρκοβόρο ζώο ή νυχτερίδα.
12.2 Δήγμα όφεως
Αρκετοί θάνατοι σημειώνονται κάθε χρόνο από δήγματα φιδιών, κυρίως στις τροπικές χώρες. Στην Ελλάδα υπαρχουν πάνω από 20 είδη φιδιών που ανήκουν σε 4 οικογένειες. Από τα παραπάνω δηλητηριώδη είναι μόνο τα είδη της οχιάς. Στο χώρο της Ελλάδας υπάρχουν πέντε είδη οχιάς (Έχιδνας, Vipera). Τα πρώτα δήγματα φιδιών αρχίζουν την άνοιξη, μετά τη χειμερία νάρκη και την εποχή αυτή το δηλητήριο είναι πιο επικίνδυνο. Μετά το πρώτο δήγμα χρειάζονται μερικές ώρες για να παραχθεί νέο δηλητήριο. Οι παραπάνω παράγοντες καθορίζουν και τη βαρύτητα των εκδηλώσεων σε κάθε δήγμα φιδιού. Στη χώρα μας τα περισσότερα δήγματα προέρχονται από μη δηλητηριώδη φίδια, γι’αυτό και οι σοβαρές περιπτώσεις είναι λίγες. Τα συμπτώματα από το δήγμα φιδιού είναι τοπικά και συστηματικά. Αρχικά το θύμα αισθάνεται έντονο πόνο στο σημείο του δήγματος. Εμφανίζεται οίδημα σκληρό με φυσαλίδες και εκχυμώσεις. Τα συστηματικά συμπτώματα μπορεί να είναι: κεφαλαλγία, ναυτία, έμετος, εφίδρωση, πυρετός, ταχυκαρδία, πτώση της πίεσης και συμμπτώματα καταπληξίας. Επίσης μπορεί να εμφανιστεί ρίγος, σπασμοί, πνευμονικό οίδημα, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, κώμα και θάνατος. Μεγάλη σημασία έχει η παρακολούθηση της πηκτικότητας του αίματος και το επίπεδο του αιματοκρίτου και της αιμοσφαιρίνης.
Για την αντιμετώπιση του δήγματος όφεως, μεγάλη σημασία έχει το άτομο να μείνει ήσυχο και ακίνητο όσο είναι δυνατό, για την παρεμπόδιση της ταχείας απορρόφησης του δηλητηρίου. Τοπικώς στο τράυμα συνιστάται καλός καθαρισμός με σαπούνι και νερό. Προηγουμένως αφαιρούνται δαχτυλίδια και βραχιόλια αν υπάρχουν. Χορηγήται αντιτετανικός ορός, αν δεν είναι εμβολιασμένο το άτομο και αντιβίωση. Επίσης μπορεί να χρειαστεί να χορηγηθούν υγρά, αντισταμινικά και κορτιζόνη, παυσίπονα κ.α. Η μέθοδος της απομάκρυνσης του δηλητηρίου με τη διάνοιξη του τραύματος και μηχανική πίεση ή απομύζηση αναφέρεται από κάποιους συγγραφείς αλλά δε συνιστάται πλέον επίσημα, γιατί δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική, αντιθέτως προκαλεί βλάβες στους ιστούς και μολύνσεις.
Αντιοφικός ορός χρησιμοποιείται αν υπάρχουν έντονα τοπικά συμπτώματα ή γενικά συμπτώματα. Δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός για τη χορήγηση του ορού. Η χορήγηση γίνεται όταν υπάρξουν οι ενδείξεις και χωρίς να μειώνεται η αποτελεσματικότητά του. Ο ορός χορηγείται ενδοφλεβίως. Πριν τη χορήγηση γίνεται έλεγχος αλλεργίας με δερματική δοκιμασία (ενίεται 0.1 ml του ορού υποδορίως).
12.3 Νυγμοί εντόμων και ψαριών.
12.3.1 Νυγμός από μέλισσα, σφήκα ή σερσέγγι (μπάμπουρας)
Ο νυγμός από μέλισσα διαφέρει από τα αλλά δύο έντομα, στο ότι το κεντρί μένει μέσα και συνεχίζει να απελευθερώνει δηλητήριο ακόμη και μετά την απομάκρυνση του εντόμου. Στα άτομα που δεν είναι αλλεργικά, η αντίδραση στο δηλητήριο είναι τοπική με πόνο, ελαφρό οίδημα, ερυθρότητα και κνησμό. Η όλη αντίδραση διαρκεί από μία εώς μερικές ώρες. Αν ο νυγμός γίνει σε περιοχή με χαλαρό ιστό (όπως βλέφαρα, γεννητικά όργανα) τότε το οίδημα είναι πολύ εκτεταμένο. Σε άτομα ευαισθητοποιημένα στο δηλητήριο (αλλεργικά), μπορεί να προκληθεί έντονη τοπική αλλά και συστηματική αναφυλακτική αντίδραση. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει τοπικό καθαρισμό, εφαρμογή ψυχρών επιθεμάτων, και σε έντονη αντίδραση αντιισταμινικά και κορτικοστεροειδή. Το κεντρί της μέλισσας εφόσον είναι ορατό πρέπει να αφαιρείται με ένα κοφτερό αντικείμενο.
Τοξική αντίδραση συμβάινει όταν υπάρχουν πολλαπλοί νυγμοί από πολλά έντομα. Πάνω από τριάντα νυγμοί μπορεί να είναι επικίνδυνοι. Τα τοξικά φαινόμενα συνήθως εκδηλώνονται με γενικευμένο οίδημα, υπνηλία, πυρετό, λιποθυμία, σπασμούς, υπόταση, νεφρική ανεπάρκεια. Η θεραπεία είναι υποστηρικτική.
12.3.2 Νυγμός σκορπιού
.
Κατά κανόνα προκαλούνται τοπικά συμπτώματα και σπάνια γενικευμένες αντιδράσεις. Αμέσως μετά το νυγμό προκαλείται έντονος, καυστικός πόνος που μπορεί να απλωθεί σε όλο το σκέλος. Εκτός από τον πόνο μπορεί να υπάρχει και τοπικό ελαφρό οίδημα. Ο πόνος συνήθως υποχωρεί το πρώτο εισιτετράωρο. Αντιμετωπίζεται με τοπικό καθαρισμό, αντιτετανικό ορό και παυσίπονα. Μπορεί να χρειαστεί και τοπική διήθηση με ξυλοκαΐνη.
12.3.3 Νυγμός αράχνης
Υπάρχουν πολλά είδη αράχνης, θεωρητικά όλα δηλητηριώδη, λίγα όμως μπορούν να ενέσουν το δηλητήριο στον ανθρώπινο οργανισμό. Στην Ελλάδα μόνο τα γένη Latrodectus (γνωστό και ως «μαύρη χήρα») και Doxoscelles μπορούν να προκαλέσουν τοπικά και γενικά συμπτώματα.
Συμπτώματα του Doxoscelles: 2-8 ώρες μετά το τσίμπημα εμφανίζεται τοπική ερυθρότητα, οίδημα και κνησμός. Η δερματική βλάβη μπορεί να περιβάλλεται από λευκωπή άλω και να οδηγηθεί σε σχηματισμό εσχάρας και νέκρωσης. Η επούλωση αφήνει ουλή. Σπάνια μπορεί να παρατηρηθούν και γενικευμένες αντιδράσεις, 24-72 ώρες μετά το τσίμπημα, όπως πυρετός με ρίγη, ναυτία, έμετοι, κακουχία, μυαλγίες, σπασμοί, διάχυτη ενδαγγειακή πήξη και αιμόλυση.
Συμπτώματα του Latrodectus: 10-20 λεπτά μετά το νυγμό μπορεί να εμφανιστεί άλγος στους αντίστοιχους λεμφαδένες, τοπική ερυθρότητα και κυάνωση. Ακολουθεί γενίκευση των συμπτωμάτων με άλγος στο θώρακα, στην κοιλιά και στα κάτω άκρα. Συχνά παρατηρείται έντονη ανησυχία, εφιδρώσεις, δακρύρροια. Τα συμπτώματα υποχωρούν μετά λίγες μέρες αλλά η αδυναμία, η κακουχία και οι μυαλγίες, μπορεί να επιμένουν για αρκετές εβδομάδες.
Η θεραπεία και στις δύο περιπτώσεις περιλαμβάνει τοπική αντισηψία, αντιβίωση, αντιτετανικό ορό και συμπτωματική αγωγή.
12.4 Μέδουσες
Στην επαφή των μεδουσών με το ανθρώπινο σώμα προκαλούνται τοπικές και σπάνια συστηματικές αντιδράσεις. Οι τοπικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν αίσθημα καύσου (αναφέρεται σα να πέρασε ηλεκτρικό ρεύμα), κνησμός, ερύθημα, φυσαλίδες και οίδημα ενώ συχνά αποτυπώνεται στο δέρμα το σχήμα του τμήματος του δέρματος που ήρθε σε επαφή. Πολύ σπάνια μετά από 10-15 φορές εμφανίζονται γενικές αντιδράσεις όπως μυΐκή αδυναμία, έμετος, κεφαλαλγία, μυΐκές συσπάσεις, δύσπνοια, διάρροια και σπανιότατα καταπληξία.
Αν υπάρχουν νημάτια στο δέρμα, αφαιρούνται με λίγο ταλκ. Τοπικά εφαρμοζεται αλοιφή αντισταμινική ή κορτιζονούχος. Σε περίπτωση γενικών φαινομένων εφαρμόζεται ανάλογη αγωγή.
12.5 Δηλητηριώδη ψάρια
Τρία τέτοια είδη ψαριών φαίνεται ότι ζουν στις Ελληνικές θάλασσες: οι σκορπιοί, οι δράκαινες και οι μύραινες (σμέρνες). Τα συμπτώματα είναι τοπικό άλγος και οίδημα. Σπάνια καταλαμβάνει όλο το άκρο και επεκτείνεται στον κορμό. Μερικές φορές υπάρχουν και γενικά φαινόμενα όπως ταχυκαρδία, καταβολή, πτώση της πίεσης. Η θεραπεία περιλαμβάνει τοπική διήθηση με ξυλοκαΐνη, αναλγητικά και αντιισταμινικά.
Δήγμα είναι το δάγκωμα κάποιου ζώου το οποίο μπορεί να προκαλέσει ποικίλης σοβαρότητας προβλήματα υγείας στον παθόντα. Το δάγκωμα του ζώου μπορεί να προκαλέσει διαφόρου βαθμού τραυματισμό, από επιπόλαιο τραύμα δέρματος, μέχρι ακρωτηριασμό σκέλους ή και θάνατο. Γενικά τα τραύματα από δήγματα ζώων αντιμετωπίζονται όπως και τα υπόλοιπα τραύματα δέρματος. Αρχικά καθαρίζουμε πολύ καλά το τραύμα με φυσιολογικό ορό. Στη συνέχεια εφαρμόζουμε τοπική αντισηψία και τέλος αν χρειάζεται καλύπτουμε το τράυμα. Γενικά τα τραύματα από δήγματα ζώων είναι καλό, αν είναι δυνατόν, να μένουν ακάλυπτα για να αποφευχτεί η ανάπτυξη αναεροβίων μικροβίων. Για τον ίδιο λόγο τα τραύματα αυτά δε συρράπτονται. Τέλος χορηγούμε αντιβίωση και αντιτετανικό ορό αν δεν έχει προηγηθεί εμβολιασμός του ασθενούς. Χρήση αντιλυσσικού εμβολίου κάνουμε μετά από δάγκωμα από σκύλο, αν δεν ξέρουμε την κατάσταση υγείας του σκύλου που μας δάγκωσε. Επίσης κάνουμε χρήση αντιλυσσικού εμβολίου μετά από δάγκωμα από άγριο, δασόβιο σαρκοβόρο ζώο ή νυχτερίδα.
12.2 Δήγμα όφεως
Αρκετοί θάνατοι σημειώνονται κάθε χρόνο από δήγματα φιδιών, κυρίως στις τροπικές χώρες. Στην Ελλάδα υπαρχουν πάνω από 20 είδη φιδιών που ανήκουν σε 4 οικογένειες. Από τα παραπάνω δηλητηριώδη είναι μόνο τα είδη της οχιάς. Στο χώρο της Ελλάδας υπάρχουν πέντε είδη οχιάς (Έχιδνας, Vipera). Τα πρώτα δήγματα φιδιών αρχίζουν την άνοιξη, μετά τη χειμερία νάρκη και την εποχή αυτή το δηλητήριο είναι πιο επικίνδυνο. Μετά το πρώτο δήγμα χρειάζονται μερικές ώρες για να παραχθεί νέο δηλητήριο. Οι παραπάνω παράγοντες καθορίζουν και τη βαρύτητα των εκδηλώσεων σε κάθε δήγμα φιδιού. Στη χώρα μας τα περισσότερα δήγματα προέρχονται από μη δηλητηριώδη φίδια, γι’αυτό και οι σοβαρές περιπτώσεις είναι λίγες. Τα συμπτώματα από το δήγμα φιδιού είναι τοπικά και συστηματικά. Αρχικά το θύμα αισθάνεται έντονο πόνο στο σημείο του δήγματος. Εμφανίζεται οίδημα σκληρό με φυσαλίδες και εκχυμώσεις. Τα συστηματικά συμπτώματα μπορεί να είναι: κεφαλαλγία, ναυτία, έμετος, εφίδρωση, πυρετός, ταχυκαρδία, πτώση της πίεσης και συμμπτώματα καταπληξίας. Επίσης μπορεί να εμφανιστεί ρίγος, σπασμοί, πνευμονικό οίδημα, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, κώμα και θάνατος. Μεγάλη σημασία έχει η παρακολούθηση της πηκτικότητας του αίματος και το επίπεδο του αιματοκρίτου και της αιμοσφαιρίνης.
Για την αντιμετώπιση του δήγματος όφεως, μεγάλη σημασία έχει το άτομο να μείνει ήσυχο και ακίνητο όσο είναι δυνατό, για την παρεμπόδιση της ταχείας απορρόφησης του δηλητηρίου. Τοπικώς στο τράυμα συνιστάται καλός καθαρισμός με σαπούνι και νερό. Προηγουμένως αφαιρούνται δαχτυλίδια και βραχιόλια αν υπάρχουν. Χορηγήται αντιτετανικός ορός, αν δεν είναι εμβολιασμένο το άτομο και αντιβίωση. Επίσης μπορεί να χρειαστεί να χορηγηθούν υγρά, αντισταμινικά και κορτιζόνη, παυσίπονα κ.α. Η μέθοδος της απομάκρυνσης του δηλητηρίου με τη διάνοιξη του τραύματος και μηχανική πίεση ή απομύζηση αναφέρεται από κάποιους συγγραφείς αλλά δε συνιστάται πλέον επίσημα, γιατί δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική, αντιθέτως προκαλεί βλάβες στους ιστούς και μολύνσεις.
Αντιοφικός ορός χρησιμοποιείται αν υπάρχουν έντονα τοπικά συμπτώματα ή γενικά συμπτώματα. Δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός για τη χορήγηση του ορού. Η χορήγηση γίνεται όταν υπάρξουν οι ενδείξεις και χωρίς να μειώνεται η αποτελεσματικότητά του. Ο ορός χορηγείται ενδοφλεβίως. Πριν τη χορήγηση γίνεται έλεγχος αλλεργίας με δερματική δοκιμασία (ενίεται 0.1 ml του ορού υποδορίως).
12.3 Νυγμοί εντόμων και ψαριών.
12.3.1 Νυγμός από μέλισσα, σφήκα ή σερσέγγι (μπάμπουρας)
Ο νυγμός από μέλισσα διαφέρει από τα αλλά δύο έντομα, στο ότι το κεντρί μένει μέσα και συνεχίζει να απελευθερώνει δηλητήριο ακόμη και μετά την απομάκρυνση του εντόμου. Στα άτομα που δεν είναι αλλεργικά, η αντίδραση στο δηλητήριο είναι τοπική με πόνο, ελαφρό οίδημα, ερυθρότητα και κνησμό. Η όλη αντίδραση διαρκεί από μία εώς μερικές ώρες. Αν ο νυγμός γίνει σε περιοχή με χαλαρό ιστό (όπως βλέφαρα, γεννητικά όργανα) τότε το οίδημα είναι πολύ εκτεταμένο. Σε άτομα ευαισθητοποιημένα στο δηλητήριο (αλλεργικά), μπορεί να προκληθεί έντονη τοπική αλλά και συστηματική αναφυλακτική αντίδραση. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει τοπικό καθαρισμό, εφαρμογή ψυχρών επιθεμάτων, και σε έντονη αντίδραση αντιισταμινικά και κορτικοστεροειδή. Το κεντρί της μέλισσας εφόσον είναι ορατό πρέπει να αφαιρείται με ένα κοφτερό αντικείμενο.
Τοξική αντίδραση συμβάινει όταν υπάρχουν πολλαπλοί νυγμοί από πολλά έντομα. Πάνω από τριάντα νυγμοί μπορεί να είναι επικίνδυνοι. Τα τοξικά φαινόμενα συνήθως εκδηλώνονται με γενικευμένο οίδημα, υπνηλία, πυρετό, λιποθυμία, σπασμούς, υπόταση, νεφρική ανεπάρκεια. Η θεραπεία είναι υποστηρικτική.
12.3.2 Νυγμός σκορπιού
.
Κατά κανόνα προκαλούνται τοπικά συμπτώματα και σπάνια γενικευμένες αντιδράσεις. Αμέσως μετά το νυγμό προκαλείται έντονος, καυστικός πόνος που μπορεί να απλωθεί σε όλο το σκέλος. Εκτός από τον πόνο μπορεί να υπάρχει και τοπικό ελαφρό οίδημα. Ο πόνος συνήθως υποχωρεί το πρώτο εισιτετράωρο. Αντιμετωπίζεται με τοπικό καθαρισμό, αντιτετανικό ορό και παυσίπονα. Μπορεί να χρειαστεί και τοπική διήθηση με ξυλοκαΐνη.
12.3.3 Νυγμός αράχνης
Υπάρχουν πολλά είδη αράχνης, θεωρητικά όλα δηλητηριώδη, λίγα όμως μπορούν να ενέσουν το δηλητήριο στον ανθρώπινο οργανισμό. Στην Ελλάδα μόνο τα γένη Latrodectus (γνωστό και ως «μαύρη χήρα») και Doxoscelles μπορούν να προκαλέσουν τοπικά και γενικά συμπτώματα.
Συμπτώματα του Doxoscelles: 2-8 ώρες μετά το τσίμπημα εμφανίζεται τοπική ερυθρότητα, οίδημα και κνησμός. Η δερματική βλάβη μπορεί να περιβάλλεται από λευκωπή άλω και να οδηγηθεί σε σχηματισμό εσχάρας και νέκρωσης. Η επούλωση αφήνει ουλή. Σπάνια μπορεί να παρατηρηθούν και γενικευμένες αντιδράσεις, 24-72 ώρες μετά το τσίμπημα, όπως πυρετός με ρίγη, ναυτία, έμετοι, κακουχία, μυαλγίες, σπασμοί, διάχυτη ενδαγγειακή πήξη και αιμόλυση.
Συμπτώματα του Latrodectus: 10-20 λεπτά μετά το νυγμό μπορεί να εμφανιστεί άλγος στους αντίστοιχους λεμφαδένες, τοπική ερυθρότητα και κυάνωση. Ακολουθεί γενίκευση των συμπτωμάτων με άλγος στο θώρακα, στην κοιλιά και στα κάτω άκρα. Συχνά παρατηρείται έντονη ανησυχία, εφιδρώσεις, δακρύρροια. Τα συμπτώματα υποχωρούν μετά λίγες μέρες αλλά η αδυναμία, η κακουχία και οι μυαλγίες, μπορεί να επιμένουν για αρκετές εβδομάδες.
Η θεραπεία και στις δύο περιπτώσεις περιλαμβάνει τοπική αντισηψία, αντιβίωση, αντιτετανικό ορό και συμπτωματική αγωγή.
12.4 Μέδουσες
Στην επαφή των μεδουσών με το ανθρώπινο σώμα προκαλούνται τοπικές και σπάνια συστηματικές αντιδράσεις. Οι τοπικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν αίσθημα καύσου (αναφέρεται σα να πέρασε ηλεκτρικό ρεύμα), κνησμός, ερύθημα, φυσαλίδες και οίδημα ενώ συχνά αποτυπώνεται στο δέρμα το σχήμα του τμήματος του δέρματος που ήρθε σε επαφή. Πολύ σπάνια μετά από 10-15 φορές εμφανίζονται γενικές αντιδράσεις όπως μυΐκή αδυναμία, έμετος, κεφαλαλγία, μυΐκές συσπάσεις, δύσπνοια, διάρροια και σπανιότατα καταπληξία.
Αν υπάρχουν νημάτια στο δέρμα, αφαιρούνται με λίγο ταλκ. Τοπικά εφαρμοζεται αλοιφή αντισταμινική ή κορτιζονούχος. Σε περίπτωση γενικών φαινομένων εφαρμόζεται ανάλογη αγωγή.
12.5 Δηλητηριώδη ψάρια
Τρία τέτοια είδη ψαριών φαίνεται ότι ζουν στις Ελληνικές θάλασσες: οι σκορπιοί, οι δράκαινες και οι μύραινες (σμέρνες). Τα συμπτώματα είναι τοπικό άλγος και οίδημα. Σπάνια καταλαμβάνει όλο το άκρο και επεκτείνεται στον κορμό. Μερικές φορές υπάρχουν και γενικά φαινόμενα όπως ταχυκαρδία, καταβολή, πτώση της πίεσης. Η θεραπεία περιλαμβάνει τοπική διήθηση με ξυλοκαΐνη, αναλγητικά και αντιισταμινικά.
ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ
1.1 Γενικές αρχές
Δηλητήριο ειναι η ουσία (χημική ή βιολογική),που προκαλεί τοξικές βλάβες στον οργανισμο και αντίδοτο είναι η ουσία που εξουδετερώνει τη δράση του δηλητηρίου. Η οξεία δηλητηρίαση αποτελεί πάντοτε επείγουσα κατάσταση και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Η απώλεια χρόνου, ακόμα και μικρού, μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις. Σε κάθε αναφερόμενη δηλητηρίαση, είτε έχει κλινικά συμπτώματα είτε όχι, λαμβάνονται με ψυχραιμία αλλά και με ταχύτητα όλες οι απαραίτητες πληροφορίες, όπως το είδος της ληφθείσας ουσίας, η ποσότητα, ο χρόνος που πέρασε από τη λήψη, εάν έγινε έμετος, εάν υπάρχουν συμπτώματα. Εάν η ληφθείσα ουσία ή το σκεύασμα δεν είναι γνωστό γίνεται προσπάθεια για την αναγνώρισή της από τη χρήση και τον προορισμό της. Οι στόχοι που τίθενται σε κάθε περίπτωση δηλητηρίασης είναι οι εξής, που συγχρόνως είναι και στάδια ενέργειας:
- Αποτροπή απορρόφησης του δηλητηρίου από τον οργανισμό.
- Εξουδετέρωση της ουσίας στον οργανισμό.
- Επιτάχυνση της αποβολής της ουσίας από τον οργανισμο.
- Συμπτωματική αγωγή.
Σε κάθε στάδιο ενέργειας κύριο και πρωταρχικό μέλημα είναι πρέπει να είναι η διατήρηση των ζωτικών λειτουργιών και κυρίως της αναπνοής και της καρδιακής λειτουργίας.
Δηλητηρίαση μπορεί να συμβεί από δάγκωμα ζώου (κυρίως φιδιού ή εντόμου), λήψη φαρμάκων (με όλους τους τρόπους), από φυτοφάρμακα, από χημικές ουσίες βιομηχανικής προέλευσης, από παράγοντες ηθελημένης απελευθέρωσης (σε περίπτωση βιολογικού, χημικού, ραδιενεργού πολέμου).
1.2 Αντιμετώπιση δηλητηριάσεων
1.2.1 Αποτροπή απορρόφησης του δηλητηρίου
Όπως έχουμε αναφέρει το πρώτο βήμα στην αντιμετώπιση των δηλητηριάσεων είναι η αποτροπή απορρόφησης της ουσίας από τον οργανισμό και αυτό το επιτυγχάνουμε με την απομάκρυνση της ουσίας από τον οργανισμό. Ο τρόπος απομάκρυνσης σχετίζεται με τον τρόπο λήψης της ουσίας. Οι δυνατές οδοί εισόδου μιας ουσίας είναι κατά κύριο λόγο η πεπτική οδός και ακολουθούν η αναπνευστική οδός (σε αέρια, σκόνες, ατμούς), το δέρμα, το ορθό (υπόθετα, υποκλυσμοί), παρεντερική οδός κ.α.
Στην περίπτωση που η ουσία έχει εισέλθει στον οργανισμό από την πεπτική οδό η απομάκρυνση γίνεται με την κένωση του στομάχου. Πολύ αποτελεσματική θεωρείται η απομάκρυνση της ουσίας αν γίνει τα πρώτα 30 λεπτά από τη λήψη. Γενικά ο χρόνος αυτός υπολογίζεται μέχρι 4 ώρες. Η κένωση του στομάχου είναι αποτελεσματική γιατί οι περισσότερες ουσίες δεν απορροφώνται στο στομάχι αλλά στο λεπτό έντερο, έτσι λοιπόν παραμένουν στο στομάχι ανενεργείς. Ελάχιστες ουσίες απορροφώνται στο στομάχι, όπως το οινόπνευμα ή ακόμη και στο στόμα, όπως η νικοτίνη και τα νιτρώδη. Η απομάκρυνση της ουσίας από το στομάχι γίνεται με την πρόκληση εμετού και με την πλύση. Ο έμετος προκαλείται με το σιρόπι ιπεκακουάνας.
Αντενδείξεις πρόκλησης εμετού ή πλύσης στομάχου:
- Σε δηλητηρίαση με καυστικές ουσίες (οξέα ή αλκάλεα), για το φόβο μεγαλύτερης τοπικής βλάβης ή διάτρησης. Σε αυτή την περίπτωση χορηγούμε από το στόμα μεγάλη ποσότητα νερού ή γάλακτος για να πετύχουμε αραίωση της ουσίας μέσα στο στομάχι.
- Σε σπασμούς
- Σε κωματώδη κατάσταση, για το φόβο πνιγμονής. Σε αυτή της περίπτωση μπορούμε να κάνουμε πλύση μετά από ενδοτραχειακή διασωλήνωση.
- Σε λήψη πετρελαιοειδών για το φόβο πνευμονίας από εισρόφηση.
Μετά την πρόκληση εμετού ή την πλύση στομάχου χορηγείται ενεργός άνθρακας με σκοπό να προσροφήσει ποσότητες της ουσίας που υπάρχουν στο στόμαχο ή το έντερο.
Αν το δηλητήριο έχει εισέλθει από την αναπνευστική οδό, τότε το θύμα πρέπει να μεταφερθεί αμέσως μακρυά από το χώρο με το δηλητήριο και να εισπνέυσει καθαρό αέρα και οξυγόνο.
Αν η ουσία απορροφάται από το δέρμα (όπως οι οργανωφωσφορικοί εστέρες), τότε ελευθερώνουμε τον ασθενή από τα ρούχα του και πλένουμε τον ασθενή με άφθονο νερό και σαπούνι.
Αν η ουσία έρθει σε επαφή με τα μάτια, τότε πλένουμε τα μάτια με άφθονο νερό για 15 λεπτά και παραπέμπουμε για οφθαλμολογική εξέταση.
Τέλος αν η ουσία έχει εισαχθεί στον οργάνισμο με υπόθετο, τότε η απομάκρυνσή της επιτυγχάνεται με επανειλημμένους υποκλυσμούς. Συχνά στα παιδιά γίνεται το λάθος και αντί παιδικά υπόθετα τους χορηγούνται υπόθετα ενηλίκων.
1.2.2 Εξουδετέρωση της ουσίας στον οργανισμό
Η εξουδετέρωση της ουσίας στον οργανισμό επιτυγχάνεται με τη χρήση αντιδότων, δυστυχώς όμως σε ελάχιστες μονό περιπτώσεις υπάρχουν τα αντίστοιχα αντίδοτα.
1.2.3 Επιτάχυνση της αποβολής του δηλητηρίου από τον οργανισμό
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό είναι οι ακόλουθες:
- Προκλητή διούρηση.
- Περιτοναΐκή πλύση.
- Αιμοκάθαρση.
- Αφαιμαξομετάγγιση.
- Πλάσμαφαίρεση.
.
Η κλινική εικόνα κάθε δηλητηρίσης είναι διαφορετική. Στους πίνακες που ακολουθούν παρουσιάζονται μερικές δηλητηριάσεις.
| Δηλητηρίαση από Οινόπνευμα | Δηλητηρίαση από Σαλμονέλα | Δηλητηρίαση από Σαλικυλικά (ασπιρίνη) | Δηλητηρίαση από Ψυχότροπες ουσίες |
| Καταστολή κεντρικού Νευρικού Συστήματος | Υψηλός πυρετός | Κοιλιακά άλγη - Ναυτία - Έμετος | Σε δηλητηρίαση από οπιοειδή: κόρες των ματιών σε μύση («δίκην κεφαλή καρφίτσας»), διαφορετικά μυδρίαση |
| Ερεθισμος στομάχου – ναυτία - έμετος | Ρίγος | Βουητό στα αυτιά | Υπνηλία ή λήθαργος |
| Υπογλυκαιμία | Διαρροΐκό σύνδρομο - Κοιλιακά άλγη | Ερυθρό πρόσωπο -Υπερθερμία | Διανοητική σύγχυση, κολλώδης ομιλία |
| Σπασμούς | Ναυτία – έμετος | Ύπερπνοια | Επιπόλαιες και αργές αναπνοές |
| Υποθερμία | Λευκοπενία | Διαρροΐκό σύνδρομο - Κοιλιακά άλγη | Υπόταση (κυκλοφορική καταπληξία) |
| Καταπληξία | Πνευμονικό οίδημα | Υγρό και κολλώδες δέρμα | |
| Αιμορραγίες | |||
| Κώμα |
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012
10 τροφές που μας κάνουν πιο… έξυπνους!
Καλύτερη μνήμη, ταχύτητα σκέψης και ευφυΐα, μπορούν να γίνουν… δικά σας, αν συμπεριλάβετε στη διατροφή σας τρόφιμα όπως τα μούρα, τα αυγά, ακόμη και η… σοκολάτα. Αφήστε τις φυσικές ενώσεις που υπάρχουν σε νόστιμα τρόφιμα, να δράσουν υπέρ της υγείας του εγκεφάλου σας, να καταπολεμήσουν τις καρκινογόνες ελεύθερες ρίζες και τα φυτοφάρμακα, να προάγουν την υγεία των νευροδιαβιβαστών και να καταπολεμήσουν την κατάθλιψη.
Και να θυμάστε, όταν πρόκειται για την επιλογή αυτών των τροφίμων, προτιμήστε τα οργανικά. Πολλά φυτοφάρμακα είναι νευροτοξικά και έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν το IQ στα παιδιά.
Μούρα
Τα μούρα είναι ωφέλιμα για τον εγκέφαλο, για διάφορους λόγους. Τα σμέουρα και τα βατόμουρα περιέχουν ανθοκυάνη, μια φυτοχημική ουσία που προστατεύει τους νευρώνες του εγκεφάλου που συνδέονται με τη μνήμη. Η ένωση φισετίνη στις φράουλες, ενισχύουν επίσης τη μνήμη. Μια βρετανική μελέτη διαπίστωσε ότι η κατανάλωση περίπου ενός φλιτζανιού βατόμουρα την ημέρα, μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη μνήμη σε μόλις λίγους μήνες.
Μήλα
«Ένα μήλο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα», λέει η γνωστή σε όλους μας φράση και είναι πολύ πιθανό να ισχύει, αν σκεφτεί κανείς ότι αυτό το ωφέλιμο φρούτο, περιέχει κατεχίνες, ουσίες που θεωρείται ότι μας προστατεύουν από τις βλαβερές για τον εγκέφαλο χημικές ουσίες –που είναι πολύ κοινές σε προϊόντα καθημερινής χρήσης. Προτιμήστε τα βιολογικά μήλα, καθώς οι κατεχίνες βρίσκονται στη φλούδα των φρούτων, η οποία εκτίθεται στα φυτοφάρμακα.
Μαύρη σοκολάτα
Η φλαβονόλη είναι μια αντιοξειδωτική ουσία στη μαύρη σοκολάτα, που συμβάλλει στην τόνωση του κυκλοφορικού συστήματος, προωθώντας την καλύτερη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο. Θα μπορούσε μάλιστα να βελτιώσει ακόμη και τις δεξιότητές σας στα… μαθηματικά. Σε μια μελέτη του 2009, βρέθηκε ότι εκείνοι που έπιναν κακάο, πλούσιο σε φλαβονόλη, έκαναν υπολογισμούς πιο γρήγορα και ήταν λιγότερο πιθανό να αισθάνονται κουρασμένοι ή διανοητικά εξαντλημένοι.
Η φλαβονόλη είναι μια αντιοξειδωτική ουσία στη μαύρη σοκολάτα, που συμβάλλει στην τόνωση του κυκλοφορικού συστήματος, προωθώντας την καλύτερη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο. Θα μπορούσε μάλιστα να βελτιώσει ακόμη και τις δεξιότητές σας στα… μαθηματικά. Σε μια μελέτη του 2009, βρέθηκε ότι εκείνοι που έπιναν κακάο, πλούσιο σε φλαβονόλη, έκαναν υπολογισμούς πιο γρήγορα και ήταν λιγότερο πιθανό να αισθάνονται κουρασμένοι ή διανοητικά εξαντλημένοι.
Σπόροι κολοκύθας
Οι σπόροι κολοκύθας είναι ένας μικροσκοπικός θησαυρός γεμάτος τρυπτοφάνη, ένα σημαντικό συστατικό για την υγεία του εγκεφάλου, που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία σεροτονίνης, ενός βασικού συστατικού για τη διάθεση και την υγεία του εγκεφάλου.
Πιπέρι καγιέν
Οι καυτερές πιπεριές είναι γεμάτες καψαϊκίνη, μια ένωση, διάσημη για τη χρήση της ως φυσικός «μαχητής» του λίπους και παυσίπονο. Όμως κι ο εγκέφαλός μας μπορεί να επωφεληθεί από αυτή την… καυτερή ένωση. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαθέτει υποδοχείς για την καψαϊκίνη, που απελευθερώνουν ενδορφίνες, οι οποίες μειώνουν το άγχος, καθιστώντας ευκολότερη τη συγκέντρωσή μας.
Οι καυτερές πιπεριές είναι γεμάτες καψαϊκίνη, μια ένωση, διάσημη για τη χρήση της ως φυσικός «μαχητής» του λίπους και παυσίπονο. Όμως κι ο εγκέφαλός μας μπορεί να επωφεληθεί από αυτή την… καυτερή ένωση. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαθέτει υποδοχείς για την καψαϊκίνη, που απελευθερώνουν ενδορφίνες, οι οποίες μειώνουν το άγχος, καθιστώντας ευκολότερη τη συγκέντρωσή μας.
Λαρδί
Όχι, δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Ένας συγκεκριμένο τύπος λαρδί, μπορεί να κάνει πραγματικά θαύματα στο μυαλό μας και πιο συγκεκριμένα στη διάθεσή μας. Το ελαϊκό οξύ στο λαρδί, είναι ένα μονοακόρεστο λίπος, που μειώνει τον κίνδυνο κατάθλιψης. Είναι επίσης πλούσια πηγή βιταμίνης D, μιας ζωτικής σημασίας ορμόνης που πιστεύεται ότι καταπολεμά την άνοια. Για το πιο υγιεινό λαρδί, θα πρέπει να είστε σίγουροι για την προέλευση του προϊόντος.
Λαχανάκια Βρυξελλών
Ορίστε ένας καλός λόγος για να τρώτε λαχανάκια Βρυξελλών: Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι αυτό το λαχανικό είναι γεμάτο με μόρια που μετατρέπονται από το σώμα μας σε διινδολυμεθάνιο, ένα συστατικό που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην προστασία των νέων εγκεφαλικών κυττάρων. Η περιεκτικότητά τους σε αντιοξειδωτικές ουσίες, βοηθά επίσης στην καταπολέμηση των καρκινογόνων ελευθέρων ριζών.
Παντζάρια
Τα παντζάρια έχουν βιταμίνη Β που είναι σημαντική για τον εγκέφαλο. Αυτό το ζωτικής σημασίας θρεπτικό συστατικό, βοηθά στη γρήγορη επεξεργασία δεδομένων και στην ταξινόμησή τους μέσω της μνήμης. Τα φρέσκα παντζάρια χρησιμεύουν επίσης ως φυσικά αντικαταθλιπτικά! Τα φύλλα των παντζαριών έχουν το σημαντικό για την προστασία της καρδιάς, φυλλικό οξύ.
Σαρδέλα
Ο εγκέφαλος έχει ανάγκη τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Τα πολυακόρεστα λίπη βοηθούν στην προστασία του εγκεφάλου από την επιταχυνόμενη γήρανση και την απώλεια μνήμης, ενώ κρατούν μακριά την κατάθλιψη και την κακή διάθεση. Οι σαρδέλες έχουν 10 φορές περισσότερα ωμέγα-3 λιπαρά από τον τόνο και έχουν πολύ χαμηλά ποσοστά σε επιβλαβείς ρύπους όπως ο υδράργυρος. Επιπλέον, το μικρό αυτό ψάρι έχει την σημαντική για τα οστά, βιταμίνη D και ασβέστιο.
Αυγά
Τα αυγά είναι γεμάτα από ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που είναι σημαντικά για τον εγκέφαλο όπως προαναφέραμε. Αλλά δεν είναι όλα τα αυγά ίδια. Τα αυγά από κότες ελευθέρας βοσκής, περιέχουν δύο φορές περισσότερα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα από τα αυγά που αγοράζουμε από τα super markets και τρεις φορές περισσότερη, φυσικής προέλευσης βιταμίνη Ε, ένα ισχυρό αντικαταθλιπτικό και πιθανό αντίδοτο για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Να τρώτε τους κρόκους, καθώς στα αυγά από κότες ελευθέρας βοσκής, είναι πλούσιοι σε χολίνη, μια ένωση που βοηθά στην υγεία του εγκεφάλου και προωθεί την υγεία των νευροδιαβιβαστών.
e-diet.gr
Σάββατο 2 Ιουνίου 2012
Oι αθλητικές κακώσεις και η αντιμετώπισή τους
Τα όσα ακολουθούν αποτελούν ενημέρωση σε ότι αφορά τις αθλητικές κακώσεις, και δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εκληφθούν ως ιατρικές οδηγίες για την αντιμετώπιση αυτών. Σε περίπτωση τραυματισμού, συμβουλευτείτε τον ιατρό σας και μόνο.
Η Αθλητική Ιατρική είναι ο κλάδος πού περιλαμβάνει τα τμήματα εκείνα των βασικών επιστημών και της ιατρικής, τα οποία ερευνούν και μελετούν την επίδραση τής ασκήσεως και της αθλήσεως ή την έλλειψη αυτών, τόσο στα υγιή άτομα, όσο και στα άτομα με σωματική, ψυχική ασθένεια ή ειδικές ανάγκες.
Η άθληση τόσο με την ερασιτεχνική της μορφή, που είναι πολύ διαδεδομένη σε όλες τις ηλικίες, όσο και με την επαγγελματική της, αποτελεί δραστηριότητα μεγάλου μέρους του πληθυσμού της χώρας μας. Ατυχώς, κατά τη διάρκεια αυτής τής δραστηριότητας συμβαίνουν και ατυχήματα άλλοτε άλλης βαρύτητας. Τα ατυχήματα αυτά καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ορθοπαιδικοί χειρουργοί αλλά και ιατροί κάθε ειδικότητας πού ασχολούνται με τον αθλητισμό.
Το αθλητικό ατύχημα συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια τής μεγίστης απόδοσης του ανθρώπινου οργανισμού. Συνήθως τραυματίζεται εμφανώς το μυο-σκελετικό σύστημα, αλλά επηρεάζεται ταυτόχρονα σε άλλοτε άλλο βαθμό και ο ψυχισμός του τραυματιζόμενου. Στις αθλητικές κακώσεις περιλαμβάνονται: το αιμάτωμα, η θλάση, η εκδορά, το διάστρεμμα και η ρήξη συνδέσμου, το αίμαρθρο ,το ύδραρθρο και το εξάρθρημα προκειμένου για αρθρώσεις, το κάταγμα, καθώς και οι επανειλημμένοι τραυματισμοί που οδηγούν σε άσηπτες φλεγμονές, γνωστές ως σύνδρομα καταπονήσεως ή υπερχρήσεως.
Η κλινική εικόνα
Η κλινική εικόνα εξαρτάται από την ένταση του τραυματισμού και το
τμήμα του μυοσκελετικού συστήματος που τραυματίζεται. Οι συνήθεις
εκδηλώσεις είναι: πόνος, οίδημα (διόγκωση-πρήξιμο) της περιοχής,
αιμάτωμα, δυσκολία στη βάδιση (χωλότητα) ή δυσχέρεια στη χρήση των
χεριών, ή τέλος αδυναμία μετακινήσεως σε περίπτωση κατάγματος. Η κλινική εικόνα εξαρτάται από την περιοχή στην οποία εντοπίζεται η κάκωση. Εάν αφορά σε τένοντα ή μύες τότε δυσχεραίνεται η αντίστοιχη κίνηση, παρατηρείται διόγκωση στην περιοχή ή εντύπωμα εάν πρόκειται περί ρήξεως, και βεβαίως η κίνηση είναι δυσχερής ή αδύνατη, ενώ ο τραυματίας πονά.
Στην περίπτωση τραυματισμού της αρθρώσεως, η τελευταία διογκούται λόγω συλλογής υγρού ή αίματος και η κίνηση δυσχεραίνεται ενώ ο τραυματίας πονά. Στην περίπτωση κατάγματος, παρατηρείται διόγκωση και παραμόρφωση στην περιοχή, Η κίνηση είναι συνήθως δυσχερής ή αδύνατη και επώδυνη.
Τα συμπτώματα
Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το είδος και την έκταση της κακώσεως. Ο
πόνος απαντάται σε όλες τις κακώσεις όπως και το οίδημα-διόγκωση. Η
εκδορά και το αιμάτωμα είναι από τα πλέον συχνά συμπτώματα της αθλητικής
κακώσεως. Η παραμόρφωση του άκρου ή η απόκλιση από τον φυσιολογικό
άξονα ακολουθούν. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την αδυναμία αθλήσεως ή
και την έκπτωση της καθημερινής δραστηριότητος.
Εργαστηριακά ευρήματα
Εργαστηριακά ευρήματα αφορούν τις διάφορες αιματολογικές και
βιοχημικές εξετάσεις, που επιτρέπουν την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό
της κακώσεως, καθώς και τις απεικονιστικές μεθόδους. Οι τελευταίες είναι
αυτές που συμπληρώνουν το ιστορικό και την κλινική εξέταση και βοηθούν
στο να τεθεί η διάγνωση. Στην περίπτωση της αθλητικής κακώσεως,
ουσιαστική βοήθεια παρέχει η απλή ακτινογραφία για την επιβεβαίωση ή
αποκλεισμό οστικής κακώσεως. Η αξονική τομογραφία δίδει σημαντικές
λεπτομέρειες της οστικής υφής, ενώ ο μαγνητικός συντονισμός (MRI)
συμβάλλει στην εντόπιση κακώσεων των μαλακών μορίων (συνδέσμων,
μηνίσκων, τενόντων κλπ.). Επίσης θετική βοήθεια δίδει και το
υπερηχογράφημα προκειμένου για κακώσεις μαλακών μορίων.
Η διάγνωση
Η διάγνωση θα τεθεί με τη βοήθεια του ιστορικού και κυρίως της
περιγραφής του τρόπου με τον οποίο έγινε το ατύχημα. Βοήθεια ουσιαστική
θα δώσει η κλινική εικόνα του πάσχοντα καθώς και οι αιματολογικές και
βιοχημικές εξετάσεις, εφ' όσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Επιβεβαίωση της
διαγνώσεως θα δώσουν και οι απεικονιστικές μέθοδοι, καθώς και η
αρθροσκόπηση.
Αρθροσκόπηση
Προκειμένου περί αρθρώσεων και στην περίπτωση που δεν καταστεί δυνατή
η διάγνωση, σύμφωνα με τα παραπάνω αναφερθέντα, τότε η αρθροσκόπηση
καλείται να δώσει τη λύση. Η αρθροσκόπηση, ανήκει στις ενδοσκοπήσεις και
χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία το 1912. Σήμερα αποτελεί
καθιερωμένη διαγνωστική και χειρουργική μέθοδο αντιμετωπίσεως των
αρθρικών βλαβών. Επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο του εσωτερικού της
αρθρώσεως, διάγνωση και επιτέλεση σειράς χειρουργικών πράξεων δια
ειδικών εργαλείων, δια μέσου μικρών τομών, που επιτρέπουν την άμεση
κινητοποίηση, τις περισσότερες φορές, του τραυματία.
Η θεραπεία
Η θεραπεία, ανάλογα με την βαρύτητα της κακώσεως και την ηλικία του
τραυματία, διακρίνεται σε συντηρητική και χειρουργική. Η συντηρητική
θεραπεία, περιλαμβάνει μια σειρά από μέτρα που σκοπό έχουν να
ελαχιστοποιήσουν την έκταση της κακώσεως και να βοηθήσουν τον οργανισμό
στην αποκατάσταση της βλάβης. Τα μέτρα αυτά είναι:
- η άμεση τοποθέτηση πάγου για την πρόληψη ή περιορισμό του αιματώματος
- η ακινητοποίηση του τραυματισμένου μέλους
- η τοποθέτηση του μέλους σε ανάρροπη θέση για τον περιορισμό του αιματώματος
- η ανάπαυση
- η ανάταξη του κατάγματος και η ακινητοποίηση με γύψινο επίδεσμο, νάρθηκα ή κηδεμόνα
- η λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και η καθοδηγούμενη φυσικοθεραπεία
Οι πράξεις αυτές είναι:
- η παροχέτευση αιματώματος ή του αιμάρθρου
- η συρραφή των τραυματισθέντων μαλακών μορίων
- η πλαστική των τραυματισθέντων μαλακών μορίων που δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθούν με άλλο τρόπο
- η οστεοσύνθεση του κατάγματος
Επιπλοκές
Τόσο κατά την συντηρητική αγωγή όσο και κατά τη χειρουργική είναι
δυνατόν να παρατηρηθούν διάφορες επιπλοκές που δυνατόν να οφείλονται σε
άγνοια, αλλά και σε λόγους άγνωστους, ή ακόμη και σε μη συμμόρφωση του
πάσχοντα προς τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού. Πολλές από αυτές τις
επιπλοκές εφ' όσον διαγνωστούν εγκαίρως, είναι δυνατόν να θεραπευτούν,
ενώ άλλες δυνατόν να μην οδηγηθούν σε πλήρη θεραπεία.
Πρόληψη
Η όσο το δυνατόν ταχύτερη επιστροφή στις αθλητικές δραστηριότητες του
ερασιτέχνη ή επαγγελματία τραυματισθέντος αθλητή, αποτελεί τον
επιθυμητό στόχο, όχι μόνο του ιδίου, αλλά και των πάσης φύσεως
παραγόντων και των οπαδών της ομάδος του. Η επιθυμία αυτή δυνατόν να
οδηγήσει σε λανθασμένες αποφάσεις, όταν αυτοί που θα τις πάρουν, αγνοούν
τη φύση, την έκταση, το είδος θεραπείας, αλλά και τη χρονική διάρκεια
της αποθεραπείας που απαιτείται για να επανέλθει ο τραυματίας αθλητής,
στο ίδιο με το προ του τραυματισμού του, επίπεδο αθλητικής
δραστηριότητος.
Προστατευτικά μέσα
Σημαντική βοήθεια προς την κατεύθυνση της προλήψεως αποτελούν:- η καλή φυσική κατάσταση
- η καλή προετοιμασία
- η σωστή διατροφή
- η χρήση καταλλήλων υποδημάτων
- η χρήση κηδεμόνων
- η αποφυγή φαρμακευτικών ουσιών για τη βελτίωση της αποδόσεως του αθλητή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





